Oko na Maroko

Wakacyjny wypad tył razem Maroko okolice Agadiru

Pętla Agadir – Rezerwat Souss Massa – Inezgane – Agadir

Na tą trasę optymalny jest MTB ,

długość około około 66 km , przewyższenia 480 m .

Maroko dla mnie ląd nie znany ( no i czarny ). Nie jechałem przygotowany na wielkie wyprawy, ale udało się .

Wypożyczalnie rowerów poleciał mi Azis ( dla polaków Staszek , dla Niemców Olaf, dla Francuzów Lui …..) , z lokalnego biura wycieczkowego.

Wypożyczalnie Veloagadir prowadzi Hamid – prawdziwy. fascynat sportu , również biega .

Niech was nie zmyli brak wielkiego szyldu i „podejrzany” korytarz pod ziemie .

Ma duży wybór rowerów , są w dobrym stanie , rodzaj dowolny. co tylko wam wpadnie do głowy .

Jest bardzo uczynny , chciał mi pożyczyć okulary przeciwsłoneczne bo myślał, że zabrałem. Popatrzcie na opinie Goole jak nie wierzycie

https://www.locationveloagadir.com

Ja wybrałem turystycznie: e-MTB CUBE full suspension i dobrze wybrałem .

Trasa do portu minęła błyskawicznie , ale też widoków porywających nie zastałem, więc chwilę później byłem już u podnórza wzgórza na którym umieszczono po arabsku napis – Bóg król ojczyzna

Napis największe wrażenie robi w nocy , litery „płona”

Zaraz potem wskoczyłem na ścieżkę rowerową przez miasto , po chwili już jechałem NIE tam gdzie chciałem .

Żeby wrócić na wyznaczona trasę chciałem przejechać ścieżkami dla pieszych i zostałem „wygwizdany” przez służby porządkowe . Polecono mi na migi zejść z roweru i prowadzić .

Potem już zgodnie z planem

Wyjeżdżam z Agadiru , drogi różne ,asfalt ,

szuter,

czasem piach

Pierwszy odpoczynek na moście na rzece Souss

Tutaj wolność rządzi można postawić skuter na moście i podziwiać rzekę

Jeszcze kilka kilometrów szutrów w zaroślach eukaliptusowych i docieram do wejścia do parku narodowego.

W parku. sympatyczny przewodnik pyta co bym chciał iść na piechotę czy zwiedzać samochodem .

Wybrałem spacer bo co mogę zrobić z rowerem . Na to on że rower mogę zostawić bo są kamery i jest bezpiecznie .

Faktycznie było , ponieważ wokół zero turystów . Dzięki temu miałem prywatnego przewodnika .

Jeszcze nim weszliśmy na teren parku pokazał mi drzewo arganowe – tzw złoto Maroka .

Z nasion owoców które widzicie wyciska się olej arganowy w dwóch wersjach , jedna do celów spożywczych druga do kosmetycznych

Po roztarciu na kamieniu widać olej

Drzewa arganowe rosną tyko Maroku , jak na razie nie udało się wychodować tych drzew w innych krajach.

Kosmetyki wykonane z oleju arganowego są cenione na całym świecie i dość drogie .

Zwierzęta są za ogrodzeniem, widać strusie , antylopy, gazele

Jest to w zasadzie ścieżka edukacyjna , za to rozmowa z przewodnikiem bezcenna .

Dopytuje mnie jak brzmią po polsku różne słowa bo mają dużo turystów z Polski i chętnie się nauczy naszego języka.

Rozmawiamy na temat Maroka , poleca mi przyjechać i zatrzymać się w okolicznych miejscowościach nie tylko w Agadirze .

Na koniec dostaje pióra strusie , żegnamy się i jadę dalej

Droga głównie na przełaj, wytyczona w kierunku okolicznych wiosek

W pewnym momencie pejzaż się zmienia – szeroka piaszczysta droga, a po obu stronach płoty obite jakaś rudo-brunatną tkaniną . Jak się za chwilę okazało tak też są ogradzane pola uprawne .

Dziwnie to się dopiero zrobiło jak po drugiej stronie zaczął biec pies ujadając , a potem była dziura w płocie i miałem psa tuż za sobą .

Na szczęście (moje) nie wytrzymał tempa .

Potem już tylko konwój quadów , wszyscy mi machali 🙂 pewnie drugiego rowerzysty w tym rejonie już nie zobaczyli

Szczęśliwie wjeżdżam do wioski , stanąłem bo się zgubiłem . Z bramy okolicznego domu wyszedł starszy człowiek i do mnie zagadał . Niestety po francusku . Po wymianie uprzejmości przeszliśmy na translator .

Zapytał mnie gdzie jadę , stwierdził że to dość daleko i jakbym potrzebował noclegu to mnie może przenocować , a rower też zamkniemy i będzie bezpieczny .

No jak można nie lubić tego kraju .

Pożegnałem się i pojechałem dalej .

Po drodze znowu trochę zagajników eukaliptusowych . Tu ciekawostka eukaliptus został specjalnie sprowadzony do Maroka w celu zabezpieczenia wydm . Dzięki temu wydmy nie przemieszczają się i nie zasypują okolicznych pól .

Dojeżdżam do Inezgane . Na wjeździe widać „zamek” z kilkoma bramami . Podjeżdżam bliżej a w środku wielki bazar częściami samochodowymi .

Niedługo mijam już prawdziwy bazar – po arabsku suk

Na przeciw znajduje się całkiem ładny meczet , niestety w Maroku większość meczetów jest tylko dla wiernych wyznawców islamu więc fotka tylko z zewnątrz

Moj „szwędacz” kazał mi pojechać za meczet i tu szok

Masa ludzi i samochodów – na placu jeden wielki dworzec tyle że bez autobusów , same taksówki , wszyscy jadą , trąbią , chodzą .

Zszedłem z roweru i prowadzę , jeden wielki chaos . Tyle taksówek na raz nigdy nie widziałem .

Dalej droga przez Agadir , ruch dużo większy niż rano , przepisy drogowe są dość umowne , pierwszeństwo na pasach nie szczególnie obowiązuje . Najwięcej znaczy zdecydowanie i dobra kalkulacja kto odpuści i cię nie przejedzie …

Z rozpędu przejeżdzam za daleko , mijam wypożyczalnie , ale dzięki temu mam fotkę – „love Agadir”

I to już koniec wycieczki .

W podsumowaniu – było warto i pojechał bym po raz kolejny.

Region bardzo dobrze nadaje się do turystyki rowerowej, niedaleko są świetne trasy górskie ( można znaleźć na komoot)

W trakcie jazdy jak i pobytu nie czułem się zagrożony.

Wszystko jak wiadomo zależy od ludzi , a ci w Maroku zaskakują mega pozytywnie. Są otwarci na turystów , przyjaźnie usposobieni , ci którzy pracują turystami uczą się chętnie języków , polskiego też .

Trzeba tylko uważać na okresowo wzmożony ruch w mieście , ale gdzie teraz nie ma ruchu .

Na zakończenie jak zwykle ślad i mapka

https://www.komoot.com/pl-pl/tour/3023543876